Na mijn avontuur in de Pantanal in Brazilië, probeerde ik om reisgenoten te vinden voor een wildlife tour in Bolivia. Toen dat niet dreigde te lukken besloot ik om Bolivia voorlopig nog even uit te stellen. Het plan was nu om toch maar richting Campo Grande te gaan reizen en daarna verder naar het zuiden van Brazilië. Op het moment dat ik in de bus stapte naar Campo Grande, kreeg ik een melding in een Whatsapp-groep voor Nederlanders in Bolivia. Het Utrechtse stel Jurre en Vera was op zoek naar geïnteresseerden om een wildlife tour in Bolivia te gaan boeken. Ik zag het maar als een signaal en besloot wederom mijn reisplannen te wijzigen. Isabella uit Ecuador, die ik tijdens de jaguar tour in de Pantanal had ontmoet, besloot om ook mee te gaan. Op naar Bolivia dus!
Onderweg naar Bolivia
In Campo Grande hebben we 1 nacht overnacht in hetzelfde hostel als waar ik voor mijn reis naar de Pantanal verbleef. De eigenares vond het erg leuk dat ik er weer was! De volgende dag namen we een nachtbus naar Corumbá, wat tegen de grens met Bolivia aan ligt. Aangezien we daar al rond 5 uur ’s ochtends aan kwamen was er nog niet heel veel te beleven. We konden geen bakkerij vinden die open was en er was ook geen taxi te vinden. We hebben dan ook een tijd met onze zware bagage op een bankje gezeten. Uiteindelijk lukte het een paar uur later om ergens te eten. Vervolgens zijn we terug gelopen naar het busstation. Gelukkig waren daar wel taxi’s te vinden. We kozen ervoor om alvast een taxi naar de grensovergang te pakken.
Op de grensovergang ging alles prima. We waren dan ook vrij snel op Boliviaans grondgebied. Daar hebben we even wat gedronken en geld afgehaald bij de bank. Ook kocht ik een Boliviaanse simkaart voor in mijn telefoon. Daarna pakten we een taxi naar Puerto Suárez. We verbleven de middag bij een restaurant aan een riviertje, in de hoop daar wat wildlife te kunnen zien om de tijd te doden. We hadden namelijk pas om 21.00 u ’s avonds weer een nachtbus. Dit bleek een zeer goede keuze, want we zagen hier vrij snel twee holenuiltjes (Athene cunicularia). Maar het hoogtepunt was het zien van een aantal reuzenanaconda’s (Eunectes murinus). Het waren rond de vier tot zes dieren die zo in elkaar verstrengeld waren dat ze bijna niet te tellen waren! Na nog een nachtbus (de derde in vier dagen) kwam ik aan in Santa Cruz. Vanaf hier zou de tour naar Kaa-Iya del Gran Chaco National Park de volgende dag gaan starten!
Op naar Kaa-Iya del Gran Chaco National Park!
Het was nog een gedoe om last-minute deze tour te regelen. Veel tours zaten al vol, en sommige touroperators zagen het niet zitten om op het laatste moment een tour te regelen voor ons. Na veel zoekwerk door Jurre en Vera vonden ze een tour naar het Kaa-Iya del Gran Chaco National Park, en een touroperator die dat voor ons wilde regelen. Om permits te krijgen was het noodzakelijk om een coronatest te doen en foto’s van onze paspoorten en stempels daarin te sturen. Ook moest de betaling vooraf via een banktransfer worden voldaan. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien niet alle banken mijn pinpas accepteren. Uiteindelijk is het allemaal gelukt en konden we rond 10 u ’s ochtends vertrekken richting San José de Chiquitos, een route van zo’n 4 uur.
In San José de Chiquitos hebben we geluncht, en konden wij en onze gids Saul nog inkopen doen. Daarna begaven we ons naar de onverharde weg richting het nationaal park. Ook dit was een route van enkele uren. Tijdens deze route passeerden we maar liefst 4 hekken die met een sleutel geopend moesten worden. Dit allemaal voor de veiligheid om stropers buiten te houden. Het was dan ook pas 22 uur toen we in het ranger camp aan kwamen. We hadden geboekt voor tenten, maar gelukkig kregen we een gratis upgrade naar bedden in het ranger camp.
Aankomst in het Kaa-Iya del Gran Chaco National Park
Het Kaa-Iya del Gran Chaco National Park is met ruim 34.000 km² het grootste nationaal park van Bolivia, en zelfs één van de grootste van heel Zuid-Amerika. Het is een enorm droog gebied, en zo’n 8 maanden per jaar valt er dan ook nauwelijks neerslag. Het kan wel 40 graden worden dus bereid je voor op hitte! Wij bezochten het park in oktober, wat het begin is van het regenseizoen. Het was echter nog steeds enorm warm en had nog nauwelijks geregend.
We boekten een tour van 4 dagen, waarvan de eerste en laatste dag voornamelijk reisdagen waren. Dit betekende echter niet dat we geen dieren konden zien. Op de heenweg zagen we onder andere groenvleugelara’s (Ara chloropterus). Aangezien het al rond 18.00 u donker wordt, hebben we een groot deel van de onverharde weg in het donker moeten rijden. In het licht van onze koplampen vingen we onder andere krabbenetende vossen (Cerdocyon thous), Braziliaanse konijnen (Sylvilagus brasiliensis), kleine nachtzwaluwen (Setopagis parvula) en rosse nachtzwaluwen (Antrostomus rufus).
Op zoek naar meer wildlife
De volgende ochtend ging al om 4 uur onze wekker voor wat koffie/thee en een heel licht ontbijt. We wilden namelijk zoveel mogelijk tijd steken in het zoeken naar dieren, en dan is het moment rond zonsopkomst (al rond 5.30 u) het beste moment. Bovendien hadden we op deze manier kans om nog nachtactieve dieren te zien. Rond 4.50 u zaten we in de auto om op zoek te gaan naar wild.
Vanaf het ranger camp gaan er twee wegen het nationale park in, één richting het oosten en één richting het westen. Onze gids koos eerst voor de weg richting het oosten (goede kans op het zien van tapirs), maar na zo’n 20 minuten kwam een andere auto ons tegemoet, waarna de gids besloot om te draaien en de weg richting het westen te nemen. Het duurt namelijk 20 minuten tot een uur voor de dieren zich dan weer op de weg laten zien. Omdat de begroeiing best wel dicht is zijn we afhankelijk van de dieren die we op de weg kunnen zien.
Op de route richting het westen zagen we al vrij snel een blauwkruintrogon (Trogon curucui). Wat een prachtige vogel! Na zo’n 40 km kwamen we op een punt waar heel vaak apen worden gezien. De gids speelde geluiden van deze apensoort af en al snel kwamen ze steeds dichterbij tot we ze konden zien. Het ging om Plecturocebus pallescens, een soort titi die nog geen Nederlandse naam heeft (Chacoan titi in het Engels).
Op de weg terug richting kamp zagen we nog andere interessante soorten als de bleekkuifspecht (Celeus lugubris), kolenbranderschildpad (Chelonoidis carbonarius) en de toornslang zonder Nederlandse naam Leptophis ahaetulla.
Iets na 10 u waren we terug in het kamp, waar we van een heerlijk wat uitgebreider ontbijt hebben genoten. Daarna hadden we tijd om wat te ontspannen. Ik besloot om alvast mijn foto’s op de laptop te zetten. Tijdens het bewerken daarvan merkte ik dat ik toch wel behoorlijk moe was dus ik ben even gaan slapen. Rond 15 u hebben we uitgebreid geluncht met een heerlijke door onze gids bereide maaltijd.
Een middagsafari met aardig wat verrassingen
Om 16 u vertrokken we voor onze middagsafari. We reden weer richting het westen. Al snel zag onze gids een vogelspin (Lasiodora boliviana) de weg oversteken. We namen snel wat foto’s en reden daarna verder. Het was dit keer mijn beurt om voorin te zitten (de plek met het beste zicht op de weg voor ons). Ik nam mijn taak dan ook zeer serieus om goed op te letten. Regelmatig dacht ik wat in de verte te zien maar meestal bleek het gewoon een struik, hek of verkeersbord te zijn. Op een gegeven moment dacht ik weer wat te zien heel ver vooruit. Maar onder het mom van “het zal wel weer een struik zijn” besloot ik om nog maar even te wachten met roepen dat er een dier op de weg zat. Toen de struik plotseling bewoog bleek het toch geen struik te zijn, maar een laaglandtapir (Tapirus terrestris). Het dier was heel rustig uit een plas water op de weg aan het drinken en leek zich nog niet te bekommeren om ons. Tapirs hebben bovendien slecht zicht dus wellicht had hij ons nog niet eens gezien. Aangezien het al flink aan het schemeren was is het helaas niet gelukt om echt goede foto’s te nemen (een hele hoge ISO-waarde was mijn enige optie).
Het zien van een tapir alleen zou voor mij al ontzettend veel voldoening geven, maar daar bleef het niet bij. Een tijd later zag ik een groot dier dat overduidelijk een katachtige was de weg oversteken. Het was een slank dier, en niet zo robuust als een jaguar. Onze gids deelde dan ook het blijde nieuws mee dat we zojuist een poema (Puma concolor) hadden gezien. Wat een ontzettende mazzel. Een poema staat bekend als enorm schuw en heel moeilijk om in het wild te zien. Blijkbaar is het Kaa-Iya del Gran Chaco National Park één van de beste plekken om ze te zien!
In totaal reden we zo’n 70 km, en hebben aan het eind een klein stuk gewandeld. Daar zagen (en hoorden!) we verschillende kikkersoorten. Toen het begon te regenen besloten we om terug richting kamp te gaan rijden. Daar is op een onverharde weg in het donker aardig wat tijd voor nodig, en het was dan ook pas 23.30 u toen we bij het kamp aan kwamen. Onderweg zagen we ook nog de azaravos (Lycalopex gymnocercus). In het kamp zijn we gelijk naar bed gegaan, aangezien ook de volgende ochtend de wekker weer om 4 uur zou gaan.
Een walhalla voor zoogdieren
De volgende ochtend zag er ongeveer hetzelfde uit als de dag daarvoor. We gingen iets eerder op weg. Dit keer nam ik weer plaats op de achterbank. Na ongeveer een uur zat een klein dier voor ons op de weg, wat onze gids al snel met zeer enthousiaste stem identificeerde als een jaguarundi (Herpailurus yagouaroundi). Deze kleine katachtige is zeer schuw en zelfs nog moeilijker om te zien dan de poema. Áls de gids tijdens een tour al een jaguarundi zag, was het tijdens het zeer snel overrennen van de weg. Dit keer zat het dier rustig midden op de weg om zich heen te kijken. Het was de allereerste keer dat de gids een jaguarundi zo goed kon zien. Wat een geluk dus dat uitgerekend wij hier getuige van waren!
Na weer ongeveer 2 uur rijden zagen we een groep chacopekari’s. Ook dit was weer een erg zeldzame waarneming, aangezien pekari’s niet zo heel vaak worden gezien hier. We stapten uit de auto en liepen aan de rand van de weg in de richting van de dieren (uiteraard wel nog steeds met gepaste afstand). Daar konden we ze zeer goed bekijken tot ze uiteindelijk in de bosjes verdwenen.
Soms heb je geluk, en soms wat minder
Na wederom een ontbijt, siësta en lunch vertrokken we weer voor een middag- en avondsafari. Helaas hadden we tijdens deze safari minder geluk en hebben we nauwelijks dieren gezien. We zagen wel twee keer vluchtig een groot dier de weg oversteken. Het had een katachtige, tapir of reuzenmiereneter kunnen zijn, maar kon net zo goed een hert zijn. We kunnen het niet zeker weten, daarvoor zagen we het te kort en te ver weg.
Terug naar Santa Cruz, of toch niet?
De volgende dag konden we iets langer blijven liggen en vertrokken we rond 6 uur voor nog een korte ochtendsafari. We zagen twee krabbenetende vossen, nu voor het eerst bij daglicht.
Na een ontbijt en het opruimen van het kamp vertrokken we rond 11.30 u richting San José de Chiquitos. Daar hebben we geluncht en daarna was het de bedoeling om terug te rijden naar Santa Cruz. Helaas liep dat anders. Het was het begin van stakingen, en daarom waren er verschillende wegblokkades richting Santa Cruz. Gelijk na vertrek uit San José de Chiquitos stonden we al vast. Ze gaven aan dat na ongeveer 1,5 uur de blokkade heel even opgeheven zou worden, maar ook dat er nog verschillende andere blokkades zouden volgen. Ik durfde het risico niet te nemen en besloot terug te keren naar San José de Chiquitos, samen met Isabella. Helaas is ook de weg richting de grens met Brazilië versperd dus ik heb geen andere keuze dan gewoon afwachten (ook na contact met het consulaat). Hopelijk vindt er snel een akkoord plaats tussen de overheid en de protesterende bevolking!
Bedankt voor de gezellige tijd, wat hebben we veel gezien! En die bloody chachalacas toch….
Jullie ook bedankt! Vergeet de bloody caracara’s en bloody fences niet he… :p
Wederom een mooi verslag met prachtige foto’s! Wat een pech dat je nu door de wegblokkades vast zit in San José de Chiquitos. Hopelijk komen deze protesten snel tot een einde.
Dankjewel! Ja ik hoop het ook! Ik kan niet wachten om verder te kunnen met mijn reis door dit prachtige continent!