Na mijn avonturen om Bolivia uit te komen wilde ik geen tijd meer verliezen, en besloot ik vanaf Campo Grande een nachtbus naar Cascavel te pakken, om vervolgens met een ochtendbus door te reizen naar Foz do Iguaçu. Deze stad is de uitvalsbasis voor de beroemde Iguazúwatervallen, wat mijn volgende stop op de reis was.
De Iguazúwatervallen liggen op de grens tussen Argentinië en Brazilië, en zijn van beide kanten te bezoeken. Zo’n 80% van de watervallen ligt op Argentijnse grond, dus daar kun je een stuk dichter bij de watervallen komen. In Brazilië heb je echter een beter overzicht, omdat je van iets meer afstand naar het geheel kunt kijken. Afhankelijk van de hoeveelheid water zijn er zo’n 270 tot 300 watervallen, en het is 2,7 km breed. Het water stort tot zo’n 82 m naar beneden.
De watervallen liggen in het Nationaal Park Iguaçu in Brazilië en Nationaal Park Iguazú in Argentinië. In het park leven dan ook veel diersoorten die je met een beetje geluk tijdens je bezoek tegen kunt komen.
De Braziliaanse kant van de Iguazúwatervallen

Aangezien ik vanaf Brazilië kwam was het een logische keuze om de watervallen eerst vanaf de Braziliaanse kant te bekijken. Vanaf Foz do Iguaçu rijden regelmatig bussen naar het Nationaal Park Iguaçu, waar de watervallen zijn gelegen. Daar aangekomen koop je een kaartje (als je dat nog niet hebt gedaan) voor een bepaald tijdslot. Als het zover is brengt een bus je vervolgens naar het startpunt van de wandelroute. Je kunt er ook voor kiezen om gelijk tot het eindpunt te blijven zitten, maar daarmee mis je een deel van de watervallen, wat natuurlijk zonde is.

Al vrij snel zag ik de eerste watervallen voor me opdoemen en gelijk had het een wow-effect. Wat een natuurschoon! Het pad brengt je langs verschillende uitzichtpunten, waarvan het uitzicht op de ene plek nog mooier is dan van de andere. Langzaam loop je in de richting van de Garganta del Diablo (keel van de duivel). Dit is een grote halfronde waterval van 150 m breed. Vanaf de Braziliaanse kant kun je er als het ware in kijken. Dit kan vanaf een platform waar je letterlijk wordt omringd door watervallen. Je wordt hier dan ook kletsnat van de waterdamp.

De Argentijnse kant van de Iguazúwatervallen
Vanaf Foz do Iguaçu is het heel makkelijk om een bus naar Puerto Iguazú in Argentinië te nemen. Dit is de uitvalsbasis voor de watervallen aan de Argentijnse kant. Ook daar kun je vervolgens een bus naar de watervallen pakken. Als je de watervallen in Argentinië bezoekt, bewaar je kaartje dan. Je kunt dan binnen 72 uur de watervallen nog een keer voor de helft van de prijs bezoeken als je dat wilt. Aangezien het behoorlijk bewolkt was op de eerste dag besloot ik dit te doen en werd ik beloond met een zonnige tweede dag!
Aan de Argentijnse kant zijn verschillende trails die je af kunt leggen, namelijk de Circuito Inferior (onderste circuit), Circuito superior (top circuit) en Circuito Garganta del Diablo (keel van de duivel circuit). Je kunt naar de startpunten van de trails lopen, of je kunt een treintje pakken. Ik koos voor de eerste optie.

Circuito Inferior en Superior
Het Circuito Inferior geeft je de mogelijkheid om verschillende watervallen van wat lager standpunt te bekijken. Het is een redelijk korte trail van zo’n 1400 m. Tijdens mijn bezoek was een deel van de route afgesloten. Hierdoor kon ik de trail niet in zijn geheel lopen, maar in 2 helften. Hoogtepunten zijn de Dos Hermanas (2 zussen) en het prachtige uitzicht dat je hebt op verschillende andere watervallen. Ik zag op deze trail bovendien enorm veel rode neusberen (Nasua nasua), vooral rondom het restaurant bij het startpunt van de trail.

Tijdens het lopen van Circuito Superior kijk je van bovenaf op een groot deel van de watervallen die je vanaf de Circuito Inferior ook kon zien. Je kunt genieten van indrukwekkende uitzichten. De trail is zo’n 1,5 km lang. Je hebt ook goed zicht op de Braziliaanse kant vanaf deze trail.

Garganta del diablo
De Garganta del Diablo is de highlight van het park. Deze grote halfronde waterval van 150 m breed en 70 m hoog is ook het meest bekende deel om te bezoeken. Helaas was dit deel van het park tijdens mijn bezoek gesloten. Er was een paar weken eerder enorm veel regen gevallen waardoor de hoeveelheid water die per seconde naar beneden valt zo’n 10 keer hoger was dan normaal. Hierbij is een deel van de route beschadigd geraakt en is het dus nu te gevaarlijk om de trail open te stellen voor bezoekers. Gelukkig is de rest van het park ook al enorm de moeite waard, dus ondanks deze tegenvaller voelde het niet als een enorme teleurstelling.
Dieren spotten
Aangezien de watervallen midden in een Nationaal Park liggen is het zeker mogelijk om dieren te spotten. Naast de al genoemde rode neusberen zag ik onder andere een breedsnuitkaaiman (Caiman latirostris), verschillende pluchekapgaaien (Cyanocorax chrysops) en heel veel vlinders. Er leven ook jaguars en tapirs in het park, maar de kans dat je die te zien krijgt is niet zo groot.

Drielandenpunt
Zoals ik al schreef liggen de Iguazúwatervallen op de grens van Brazilië met Argentinië. Maar er ligt nog een derde land heel dicht in de buurt, en dat is Paraguay. De grens tussen deze landen wordt gevormd door de Iguazúrivier en Paranárivier. Waar deze rivieren elkaar ontmoeten bevindt zich het drielandenpunt. Je kunt dit drielandenpunt op de oevers van alle drie de landen bezoeken. Ik bezocht het vanaf de Argentijnse kant. Het is leuk om er even een kijkje te nemen maar ik had het ook wel snel gezien.
De Iguazúwatervallen zijn voor mij absoluut één van de meest indrukwekkende plekken die ik gezien heb. Sla deze dan ook zeker niet over als je in de omgeving bent!







Wat een natuurgeweld… In een woord prachtig. Zowel de foto’s van de bewolkte dag als van de zonnige dag zijn om van te genieten. Liefs, mam