Rio de Janeiro

Na mijn avontuur op Ilha Grande was het tijd om door te reizen naar Rio de Janeiro. Rio de Janeiro is waarschijnlijk voor de meeste personen de bekendste stad van Brazilië. Ondanks dat is het al sinds 1960 niet meer de hoofdstad. Dat is sindsdien de stad Brasilia in het midden van het land. Wel wordt het veel drukker bezocht dan Brasilia, wat natuurlijk voor een groot deel komt door attracties als Christus de Verlosser, de Suikerbroodberg en de Escadaria Selarón. Wat Rio de Janeiro voor de natuurliefhebber een leuke stad maakt, is dat het een enorm groene stad is. De perfecte plek om je goed te kunnen vermaken dus!

Suikerbroodberg

Op de dag dat ik aankwam was het heel mooi weer, en de voorspelling voor de dagen daarna was wat minder goed. Daarom besloot ik om gelijk dezelfde middag naar de Suikerbroodberg te gaan. Deze berg staat bekend als één van de mooiste plekken van Rio de Janeiro om de zonsondergang te bekijken.

Om de Suikerbroodberg te beklimmen moet je eerst via een lager gelegen berg die ervoor ligt, de Morro da Urca. Dit kan op verschillende manieren. De bekendste manier is via de kabelbaan die de wijk Urca met beide bergen verbindt. Ik koos voor de minder bekende manier: te voet. Dit kan via het Trilha do Morro da Urca dat start naast Praia Vermelha. Het is een klim van zo’n 30 tot 45 minuten, die voor iedereen met een normale conditie prima te doen is. Urca is overigens een zeer veilige wijk dus je hoeft je geen zorgen te maken over de veiligheid tijdens de trail. Tijdens het wandelen kun je verschillende dieren tegenkomen, zoals het gewoon penseelaapje (Callithrix jacchus). Zelf zag ik een grijspootsjakohoen (Penelope obscura). Van de Morro da Urca naar de Suikerbroodberg moet je wel de kabelbaan gebruiken (tenzij je een bergbeklimmer bent met geschikte uitrusting).

Ik was perfect op tijd voor de zonsondergang. Zonder overdrijven kan ik zeggen dat dit de mooiste zonsondergang was die ik ooit had gezien. Het was dus een goede keuze om gelijk op de eerste dag naar de Suikerbroodberg te gaan. Toen het uiteindelijk donker was begon ik aan mijn weg naar beneden. Vanwege veiligheid is de trail na 17 uur gesloten. Terug moest ik dus wel beide kabelbanen gebruiken.

Christus de Verlosser

De volgende ochtend was het nog steeds best mooi weer. Perfect dus om naar het bekende beeld Christus de Verlosser (Cristo Redentor) af te reizen. Het wil hier nogal eens in de wolken gehuld zijn dus het is verstandig om deze attractie te bezoeken bij helder weer. Mocht dit niet zo zijn, geef het dan even wat tijd. Soms is het beeld helemaal in wolken gehuld, en 10 minuten later kunnen de wolken weer weg zijn.

Christus de Verlosser is 38 meter hoog en staat op de berg Corcovado van 710 meter hoog. Het is in 2007 uitgeroepen tot één van de zeven nieuwe wereldwonderen.

Ook voor het bezoeken van Christus de Verlosser kun je kiezen voor meerdere opties: met een busje, te voet of een eigen auto. Maar ik koos voor de bekendste en meest idyllische optie: de Corcovado Express. Een trein die je in zo’n 20 minuten naar de top van de Corcovado berg brengt waarop Christus de Verlosser over Rio de Janeiro uitkijkt.

Als je uit het treintje stapt moet je nog wat trappen op lopen (er zijn ook roltrappen en liften), en je kunt dan vrij doorlopen naar Christus de Verlosser. Het is een zeer populaire attractie en dat is te merken aan de hoeveelheid mensen die rondom het beeld lopen en ermee op de foto proberen te gaan. Toch is het absoluut de moeite waard om het uitstapje er naartoe te maken. Het beeld is werkelijk gigantisch.

De berg Corcovado ligt in het Nationaal Park Tijuca, dus je kunt ook hier met een beetje geluk verschillende dieren tegenkomen. Helaas had ik dat geluk niet.

Parque Lage

’s Middags wilde ik in eerste instantie de Botanische Tuin van Rio de Janeiro bezoeken, maar deze was helaas op woensdag gesloten. Daarom besloot ik naar Parque Lage te gaan, dat niet zo ver van de Botanische Tuin af ligt. Ik werd in het park beloond met mijn tweede apensoort tijdens deze reis: de kapucijnaap (Sapajus sp.). Het gaat hier wel om een hybride soort.

Dit park was vroeger grondgebied van de industrieel Enrique Lage en zijn vrouw Gabriella Besanzoni. Sinds de jaren zestig is het een openbaar park, en het is gratis te bezoeken. Het voormalige huis van Lage en Besanzoni is ook te bezoeken. Tegenwoordig bevindt zich hier een restaurant en de school van beeldende kunsten.

Op het terrein vind je onder andere een kleine grot waarin zich verschillende aquaria bevinden, en nog een andere grot. Wel grappig om even doorheen te lopen. Ik had niet verwacht dit hier aan te treffen. Trek echter niet te veel tijd uit om dit park te bezoeken. Na een uur of anderhalf heb je het wel gezien. Verder is dit park het beginpunt van de trekking naar Christus de Verlosser.

Centro / Lapa

De volgende ochtend nam ik deel aan een gratis wandeltocht door de wijken Centro (Centrum) en Lapa. Dit is een hele fijne manier om in korte tijd de hoogtepunten van de stad te bekijken. We leerden veel over de geschiedenis van Rio de Janeiro en over Brazilië in het algemeen. Rio de Janeiro is in 1565 gesticht door de Portugese militair Estácio de Sá. In de loop van de tijd werd Rio de Janeiro een steeds belangrijkere handelsstad voor de Portugezen, waardoor het uiteindelijk uitgroeide tot de grote stad die het nu is. De naam Rio de Janeiro betekent letterlijk januaririvier. Rio de Janeiro is namelijk in januari ontdekt, en de ontdekker dacht dat het de monding van een rivier was.

Tijdens deze wandeltocht bezochten we hoogtepunten als het theater, het voormalige paleis van de koninklijke familie en de bekende trappen Escadaria Selarón. Deze trappen liggen tussen de wijken Lapa en Santa Teresa en zijn gemaakt door de Chileense kunstenaar Jorge Selarón. Hij woonde zelf direct naast de trappen, en in 1990 begon hij met het creëren van zijn levenswerk. In het begin deed hij dit met materiaal dat hij in de straten van Rio de Janeiro vond, maar later kreeg hij schenkingen van overal over de wereld. Hij bleef aan zijn project werken tot aan zijn dood in 2013.

Ik besloot zelf de volgende dag nog terug te gaan naar beide wijken omdat ik nog niet het idee had dat ik alles gezien had. Ik ben onder andere naar binnen gelopen bij het Koninklijk Portugees Leeskabinet. Deze bibliotheek bevat de grootste collectie Portugese literatuur buiten Portugal. Het is uitgeroepen geweest tot de drie na mooiste bibliotheek ter wereld. Het is het dus zeker waard om hier even naar binnen te lopen!

Ipanema / Copacabana

’s Middags had ik me ook nog opgegeven voor een wandeltocht door Ipanema en Copacabana, maar helaas was ik de enige persoon die deel wilde nemen aan de Engelse tour, dus die werd gecanceld. Er was wel een Spaanse tour, en aangezien ik toch mijn Spaans moest oefenen besloot ik daaraan deel te nemen. Dit zorgde er wel voor dat ik lang niet alles heb begrepen. Toch kon ik zeker delen volgen. We begonnen in Ipanema waar onze gids vertelde over de muziekstroming bossanova en het bekende nummer The Girl From Ipanema. Dit nummer heeft ervoor gezorgd dat Ipanema zo bekend is geworden. De inspiratiebron voor dat nummer was een meisje dat vrijwel elke dag langs een terras liep waar de schrijvers van het nummer zaten.

We liepen door naar de rotsen die tussen Ipanema en Copacabana liggen. Dit is normaal gesproken een hele mooie plek om de zonsondergang te bekijken. Helaas was het nu bewolkt dus van een mooie zonsondergang zou geen sprake zijn geweest. Daarna liepen we verder langs Copacabana Beach. Dit strand is zelfs nog bekender dan Ipanema Beach. Het strand is 4 km lang en vormt een halve maan. Oorspronkelijk had Copacabana de naam Sacopenapã, naar een kapel die een replica van de maagd van Copacabana (stad in Bolivia) bevatte. De naam Copacabana komt uit het Quechua en betekent “Plaats van het licht”.

We eindigden de tour op de bovenste verdieping van het Selina Hostel, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over Copacabana beach.

Museu do Amanhã

Op mijn laatste middag in Rio de Janeiro besloot ik het Museu do Amanhã (Museum van Morgen) te bezoeken. Ik ben normaal niet echt een museumpersoon, maar ik had goede verhalen gehoord over dit museum, dus besloot ik het te bezoeken. Ik begon bij de tijdelijke expositie Amazônia, met veel prachtige foto’s van de Amazone en haar inheemse bevolking. Dit was helaas allemaal in het Portugees, maar de foto’s waren prachtig!

Het daadwerkelijke museum is opgedeeld in 5 delen: Cosmos, earth, anthropocene, tomorrow en us. Het gaat grofweg over de oorsprong van de aarde, wat de mens ermee aan het doen is, en wat dat voor gevolgen kan hebben voor de toekomst. Hoewel het zeker de moeite waard was had ik er in alle eerlijkheid iets meer van verwacht.

Het waren een aantal goed gevulde dagen in Rio de Janeiro en ik heb me er dan ook prima vermaakt. Maar nu is het tijd om de stad achter me te laten en te starten met een trip door de provincie Minas Gerais, waar ik veel goede dingen over heb gehoord. Daarover later meer!