Aan het eind van de 16e eeuw kwamen Jezuïeten van Europa naar Paraguay om de lokale Guaraní bevolking te bekeren tot het christendom en om de Europese cultuur over te brengen. Hiervoor werden verschillende reducties gesticht in Paraguay, Argentinië en Brazilië. In deze nederzettingen werd de lokale bevolking ondergebracht om te voorkomen dat ze ten prooi zouden vallen aan slavernij en andere kwade bedoelingen door de Spaanse kolonisten. De Jezuïetenreducties werden in korte tijd zeer succesvol, tot ze in 1767 op bevel van de Spaanse kroon opgeheven werden. De Jezuïeten werden vervolgens verdreven uit het gebied.
Van veel Jezuïetenreducties zijn de ruïnes nog steeds te bezoeken, zo ook in Paraguay. Ik bezocht de reducties La Santísima Trinidad de Paraná (of kortweg Trinidad) en Jesús de Tavarangue. Beiden staan ze op de Werelderfgoedlijst, en daarmee zijn ze de enigen in Paraguay (in 2022). De ruïnes liggen op zo’n 12 km afstand van elkaar en zijn dus zeer makkelijk te combineren voor een bezoek. Daarvoor verbleef ik in de stad Encarnación, op zo’n 30 km afstand van de reducties. Hier reisde ik naartoe na mijn bezoek aan de Iguazúwatervallen.
La Santísima Trinidad de Paraná
La Santísima Trinidad de Paraná is in 1706 opgericht en was daarmee één van de laatste reducties voor de Jezuïeten in 1768 uit het gebied werden verdreven. Vanuit Encarnación gaan directe bussen richting Trinidad, dus het is makkelijk om er te komen. De bus stopt er echter niet standaard dus laat het de buschauffeur even weten dat je er bij de Jezuïetenreducties uit wilt. Na een wandeling van zo’n 6 minuten kom je bij de entree van de reducties. Je entreekaartje geeft je ook de mogelijkheid om gratis Jesús de Tavarangue te bezoeken. Na het kopen van een kaartje krijg je eerst een korte film te zien (in het Spaans, Engels of Duits). Daarna ben je vrij om rond te lopen. Van anderen heb ik gehoord dat er een gids mee kwam, maar dit was bij ons niet het geval.
Je kunt onder andere een school en huizen bezoeken. Maar het meest in het oog springt de kerk. Ook kun je een klein museum bezoeken waarin nog wat kleine beelden te zien zijn. Wat verder heel bijzonder is om te vermelden, is dat je hier hoogstwaarschijnlijk niet heel veel andere toeristen zult tegenkomen. Paraguay wordt maar door zeer weinig toeristen bezocht. In menig ander land zou een locatie als dit overspoeld worden door toeristen, maar hier heb je dus het rijk bijna voor jezelf.
Jesús de Tavarangue
Jesús de Tavarangue is op de huidige locatie gesticht in 1760, maar 7 jaar voor de Jezuïeten uit het gebied werden verdreven. Daarmee is het de laatste reductie die is opgericht. Het ligt wat verder van de hoofdweg af en daarom moet je iets meer moeite doen om daar te komen. Wij hadden het geluk dat er een colectivo (een kleine bus) net op het punt stond om te vertrekken, en deze zette ons naast de ruïnes af. Het is ook mogelijk om een taxi te pakken. Deze zal je na je bezoek ook weer terug brengen. De colectivo’s gaan niet heel regelmatig. In ons geval ging er zelfs helemaal geen colectivo terug en hebben we alsnog een taxi moeten bellen om weer terug op de hoofdweg te komen.
Ook bij deze reductie werden we verwelkomd met een film. Deze film was duidelijk meer op hele gezinnen met kinderen gericht. Het terrein van de ruïnes leek beter onderhouden dan de ruïnes van Trinidad, wat ik verrassend vond. Jesús de Tavarangue wordt namelijk nog minder bezocht dan Trinidad. Ook hier was de kerk het meest in het oog springende gebouw. Verder viel op dat de locatie veel mooier is. Je hebt een prachtig uitzicht op het landschap, wat iets minder het geval is bij Trinidad.
Wildlife bij de Jezuïetenreducties
Uiteraard had ik ook oog voor de dieren die ik rond de ruïnes tegenkwam. Het meest opvallend waren de Chileense kieviten (Vanellus chilensis) die in het gras liepen. Het was duidelijk lente en de vogels waren enorm beschermend richting de jongen. Je werd zelfs aangevallen als je te dicht in de buurt kwam. Verder zag ik behoorlijk wat parkieten en nadat ik de ruïnes van Trinidad verliet zag ik in het gras twee volwassen holenuilen (Athene cunicularia) met twee kuikens zitten.
Je ziet wel overeenkomsten als je beide reducties bezoekt. Qua structuur zijn ze bijna hetzelfde opgebouwd. De kerk is duidelijk het belangrijkste gebouw geweest. Verder vind je bij beide reducties restanten van een school, huizen voor de inheemse bevolking, begraafplaats, workshops, boomgaard en klooster. Toch is het het zeker waard om beide reducties te bezoeken, zeker gezien ze zo dicht bij elkaar liggen.
