In Kampala had ik het snel gezien, dus ik was blij dat we naar onze volgende bestemming reden: Lake Mburo National Park. Dit park ligt in het zuiden van Oeganda en om het te bereiken steek je de evenaar over naar het zuidelijk halfrond. Het is met 370 km² het kleinste nationale park van Oeganda.
Rond 8.15 uur vertrokken we vanaf ons Guesthouse in Kampala. Onderweg bij de eerste sanitaire stop zagen we een reuzentoerako (Corythaeola cristata) in een boom zitten, erg gaaf! Daarna zijn we op de evenaar gestopt, waar we een demonstratie kregen over de draairichting van water bij het leeglopen van een tijltje (ten noorden met de klok mee en ten zuiden tegen de klok in, op de evenaar loopt het weg zonder te draaien). Hoewel dit een bekende tourist-trap is was het wel leuk om te zien.
Vervolgens zijn we ergens gestopt om te lunchen. Al snel stonden er tientallen kinderen om ons heen die tijdens onze hele lunch toe stonden te kijken. Dat voelde wel een beetje wreed.
Na de lunch verlieten we al snel de hoofdweg en reden we de ‘bush’ in, en het duurde dan ook niet lang voor we de eerste steppezebra’s (Equus quagga) en impala’s (Aepyceros melampus) zagen. Eenmaal in het park hebben we ook nog een kudde van 15 noordelijke giraffen (Giraffa camelopardalis), knobbelzwijnen (Phacochoerus africanus), waterbokken (Kobus ellipsiprymnus), een elandantilope (Taurotragus oryx), lierantilopes (Damaliscus lunatus), bosbokken (Tragelaphus scriptus), tantalusmeerkatten (Chlorocebus tantalus) en groene bavianen (Papio anubis) gezien. Erg gaaf! De giraffen zijn waarschijnlijk zelfs de enige groep van dit park.
In het kamp hebben we als eerste onze tent opgezet, dat ging vrij vlot. Daarna nog even naar de nijlpaarden (Hippopotamus amphibius) in het meer gaan kijken en heerlijk gegeten (bereid door onze kok Solomon). Rond 22 uur zijn we gaan slapen.
De volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken vanaf ons kamp in Lake Mburo. Op weg naar de gate van het park hebben we weer een gamedrive gedaan. We hebben weer vele zebra’s en knobbelzwijnen gezien maar geen nieuwe dieren meer. Bij de gate hielden we even een sanitaire stop. Ik was als laatst, en toen ik mijn handen aan het wassen was, hoorde ik de truck wegrijden. Gelukkig had de ‘wachter’ bij de gate een brommer waar ik achterop mocht springen. Inmiddels werd ik in de truck ook gemist, dus die was al gestopt. Het is dus goed gekomen :).
Hoewel Lake Mburo National Park bij de meeste toeristen minder bekend is dan Queen Elizabeth National Park en Murchison Falls National Park, is het absoluut de moeite waard om te bezoeken!
