Mendoza is de hoofdstad van de gelijknamige provincie en ligt in het westen van Argentinië, aan de voet van het Andesgebergte. De stad is vooral bekend vanwege de wijnproductie, en dit is dan ook de de belangrijkste reden waarom toeristen naar Mendoza gaan. Ik bezocht de stad na mijn bezoek aan Bariloche, zo’n 1.200 km ten zuiden van Mendoza.
Wijntour in Mendoza
Iedereen die mij persoonlijk kent zal weten dat ik geen wijnliefhebber ben. Het zal die personen dan ook verbazen dat ik een stad als Mendoza aan mijn lijst van bestemmingen heb toegevoegd. Het leek me echter wel interessant om de idyllische wijngaarden die tegen het Andesgebergte aan liggen te bezoeken vanwege de ligging. Rondom Mendoza liggen verschillende bodega’s (wijnhuizen) en het is bij de meesten mogelijk om wijn te proeven. Bij sommigen kun je ook een rondleiding krijgen. Voor dit laatste moet je meestal wel reserveren.
Ik ging op pad met een groep Nederlanders, en we besloten een fiets te huren in de regio Maipú. Vanaf de verhuurder van de fietsen is het mogelijk om verschillende bodega’s op één dag te bezoeken. Wij bezochten eerst Mevi Bodega Boutique. Deze werd ons aangeraden vanwege de prachtige ligging. Het zou mogelijk zijn om de wijngaarden te zien met de bergen op de achtergrond. Feitelijk is dit waar, maar toch moet ik in alle eerlijkheid bekennen dat ik de ligging vond tegenvallen. We konden hier 3 wijnen proeven en ondanks het feit dat ik niet van wijn houd deed ik hier gewoon aan mee.
Bij de volgende Bodega, Tempus Alba, konden we een korte rondleiding volgen via het scannen van QR-codes met onze telefoon. Ook daar kregen we vervolgens de mogelijkheid om 3 wijnen te proeven. We hadden hier ook willen lunchen, maar helaas was dat alleen mogelijk met een reservering. Daarom gingen we na het bezoeken van deze bodega op zoek naar een lunchplek. Dit bleek nog lastiger dan verwacht want heel veel restaurants waren dicht vanwege siësta. Het was namelijk inmiddels rond 15.00 u. Gelukkig vonden we uiteindelijk een restaurant dat wel open was.
Na de late lunch hadden we nog één bodega op de planning staan: Bodega Domiciano. Deze had de hoogste wijnscores van de bodega’s die we tot nu toe hadden bezocht dus de wijnliefhebbers keken hier het meest naar uit. Helaas waren ze aan het sluiten op het moment dat wij bij de poort aan kwamen (een half uur voor de officiële sluitingstijd). Gelukkig maakten ze voor ons een uitzondering en konden we toch nog wijn gaan proeven. Een rondleiding kon helaas niet meer.
Na het proeven van 9 wijnen in totaal is mijn conclusie dat ik nog steeds niet van wijn houd. Voor mij hing het succes van deze dag dus vooral af van de gezelligheid en de omgeving. Met dat eerste zat het zeker goed (nog meer na het drinken van een aantal wijntjes), maar de omgeving vond ik persoonlijk erg tegen vallen. De route die we moesten fietsen was gewoon een saaie weg en de wijngaarden waren minder idyllisch dan ik verwacht had. Er schijnen mooiere wijngebieden dan Maipú rondom Mendoza te liggen dus ik zou aanraden om één van die gebieden te proberen als je in Mendoza bent.
Cacheuta thermale baden
De volgende dag huurde ik samen met het Nederlandse stel Marieke en Camiel een auto voor 2 dagen om de omgeving van Mendoza te ontdekken. We reden eerst naar het meer van Potrerillos en genoten hier van een heerlijke lunch bij een foodtruck. Daarna reden we naar het waterpark Cacheuta om heerlijk te ontspannen in de thermale baden. Hier vind je baden tussen de 18 en 43 graden, dus voor ieder wat wils! Het was een fijne afwisseling na de drukke planning van de weken ervoor.
Cerro Aconcagua
Op mijn laatste dag in Mendoza reden we naar het viewpoint voor de Cerro Aconcagua. Dit is met 6.961 m de hoogste berg ter wereld die niet in Azië ligt. Onderweg stopten we ook nog bij Puente del Inca. Dit is een natuurlijk gevormde brug over de rivier Las Cuevas.
Aangekomen bij de administratie voor Parque Provincial Aconcagua keek ik naar de lucht en meteen zag ik enkele grote vogels overvliegen die ik al snel kon determineren als de andescondor (Vultur gryphus). Deze soort stond hoog op mijn lijst van soorten die ik hoopte te gaan zien dus het was een aangename verrassing! Naast de andescondor zag ik onder andere de grijskapsierragors (Phrygilus gayi), andescaracara (Phalcoboenus megalopterus) en roodbandholengraver (Geositta rufipennis).
Na ons aangemeld te hebben voor een bezoek aan het park reden we een klein stukje verder naar een parkeerplaats vanwaar we verder liepen richting Laguna de Horcones. Al snel waren we buiten adem. We waren namelijk in enkele uren gestegen naar boven de 3.000 m, terwijl Mendoza op nog geen 1.000 m hoogte ligt. Ik heb eerder in Nepal trekkingen gelopen hoger dan dit, maar toen was ik meer geacclimatiseerd. We moesten dan ook constateren dat een lange wandeling op dit moment op deze hoogte geen optie was. Na wat foto’s van de berg en omgeving genomen te hebben keerden we dan ook terug naar de auto om weer naar Mendoza te gaan rijden. De volgende dag zou ik Argentinië gaan verlaten en de bus pakken naar Santiago in Chili.
